Plankton, mikroplastiki czy okruchy mineralne, które często mają płaski kształt, opadając w morzach czy oceanach napotykają na zmiany gęstości warstw wody. A wtedy wykonują nieoczywisty taniec, za którego sprawą opadają wolniej niż się dotąd przyjmowało - pokazuje badaczka z IGF PAN.
Japoński armator Mitsui O.S.K. Lines przeprowadził demonstrację urządzenia do zbierania mikroplastiku, stworzonego wspólnie z rodzimym producentem Miura Co. Urządzenie zostało zainstalowane na nowym statku do przewozu drewna i przetestowane na końcu października tego roku.
Do konkursu „Misja Polarna” mogą zgłosić się osoby w wieku co najmniej 15 lat, które do 20 grudnia przedstawią streszczenie swojego projektu (max. 1500 znaków). Następne etapy będą polegać na jego prezentacji w formie filmu, plakatu lub eseju oraz rozmowie z uczestnikiem. Ostatecznie zostanie wyłonionych 6 członków polarnej wyprawy.
Zanieczyszczenie tworzywami sztucznymi jest dziś wszechobecne, a mikroplastikowe cząsteczki z produktów jednorazowego użytku znajdują się w środowisku naturalnym na całym świecie, w tym na Antarktydzie. Jednak sposób w jaki te cząstki przemieszczają się i gromadzą w środowisku do tej pory nie był do końca znany. Obecnie badanie Uniwersytetu Princeton ujawniło mechanizm, za pomocą którego mikroplastiki, takie jak styropian i zanieczyszczenia w postaci cząstek stałych, są przenoszone na duże odległości przez glebę i inne porowate m
Około 14 mln ton mikroplastiku zanieczyszcza dna oceanów - wynika z opublikowanego we wtorek badania australijskiej rządowej agencji ds. badań naukowych CSIRO. To 25 razy więcej niż pokazywały poprzednie badania.
Plastikowe odpady w oceanach są coraz większym zagrożeniem dla zwierząt, w tym ptaków, które często mylą je z pożywieniem. Połknięty plastik może z czasem uwalniać związki chemiczne, stanowiące zagrożenie dla ich zdrowia i życia – ujawniają naukowcy na łamach „Frontiers in Environmental Science”.
Zgodnie z Planem Działań w zakresie Odpadów Morskich przyjętym przez HELCOM zalegające sieci rybackie (potocznie nazywane „sieciami widmo”) to „pojęcie odnoszące się zarówno do komercyjnych jak i rekreacyjnych narzędzi połowowych, które zostały porzucone, zagubione lub w inny sposób wprowadzone do środowiska morskiego na skutek czego negatywnie na nie oddziałują, np. poprzez niezamierzone połowy ryb, akumulowanie na obszarach wrażliwych siedlisk czy degradację do frakcji mikroplastików mogących dostawać się bezpośrednio do łańcuc
Najpierw zbadał zanieczyszczenie rzek aglomeracji łódzkiej mikroplastikami. Teraz będzie poszukiwał przepisu na enzymy, które będą je rozkładać. Prezentujemy rozmowę z Jarosławem Brodeckim, laureatem polskich finałów prestiżowego EU Contest for Young Scientists (EUCYS) i konkursu „Misja polarna” współorganizowanego przez Instytut Geofizyki PAN.
Wpływ podróży samochodem na środowisko jest dobrze znany. Emisje spalin zanieczyszczają atmosferę gazami, które podnoszą globalne temperatury i sprawiają, że powietrze jest mniej bezpieczne do oddychania. Niestety, na tym problemy się nie kończą. Naukowcy zbadali inny problem - związany z wpływem codziennych dojazdów na nawet najbardziej odległe zakątki oceanów na świecie.
Niedawno na portalu quillette.com ukazał się tekst Michaela Shellenbergera, który „w imieniu osób zajmujących się ochroną środowiska” przeprasza za „klimatyczny alarmizm” i „straszenie zmianą klimatu”. Tekst, będący zresztą zapowiedzią i reklamą książki Shellenbergera pt. Apocalypse Never: Why Environmental Alarmism Hurts Us All zdążył już odbić się szerokim echem zarówno na świecie, jak i w naszym kraju.
Rosyjski żaglowiec Sztandart niewpuszczony do portu Granville
Bruksela zatwierdza pomoc publiczną dla projektów MFW Bałtyk 2 i 3
Vestas ze stratą operacyjną, chociaż popyt na turbiny wciąż rośnie
Siły USA zatopiły dwie łodzie bojowników Huti
Grecki tankowiec trzykrotnie zaatakowany na Morzu Czerwonym
Sukcesy polskich żeglarzy – 12 medali na mistrzostwach świata i Europy