Polski Rejestr Statków jest niezależną instytucją rzeczoznawczą rozpoznawalną w najdalszych rejonach świata. Jest członkiem IACS i organizacją uznaną przez Unię Europejską. Jubileusz jest znakomitą okazją by przypomnieć najważniejsze fakty z jej historii.
PRS jest spadkobiercą i kontynuatorem działalności Polskiego Rejestru Żeglugi Śródlądowej, towarzystwa klasyfikacyjnego, które powstało już w 1936 roku. Działalność tej przedwojennej instytucji ograniczała się jednak jedynie do jednostek towarowych żeglugi rzecznej, a nieliczna polska flota morska klasyfikowana była wówczas przez towarzystwa zagraniczne. Warto jednak podkreślić, że już u zarania działalności istnienie i rozwój PRS, jako narodowego towarzystwa klasyfikacyjnego, leżało w interesie polskiej gospodarki.
Po II wojnie światowej, wraz z uzyskaniem przez Polskę szerokiego dostępu do morza, zmieniła się skala zadań, jakie postawiono przed narodowym klasyfikatorem. PRS rozszerzył swoją działalność i przejął nadzór nad budową i eksploatacją statków morskich. Wykonywanie czynności nadzorczo-rzeczoznawczych zaczęło się już w połowie 1946 roku, zaś formalne założenie spółki Polski Rejestr Statków z siedzibą w Gdańsku nastąpiło w lutym 1947 roku.
W 1950 roku spółka została przekształcona w przedsiębiorstwo państwowe i w tej formie funkcjonowała ponad 50 lat, do 2001 roku, gdy Polski Rejestr Statków stał się jednoosobową spółką Skarbu Państwa o niekomercyjnym charakterze działalności.
PRS w czasie rozkwitu okrętownictwa
Szczególnie ważną rolę pełnił PRS podczas rozwoju polskiego okrętownictwa w latach sześćdziesiątych XX wieku. Opracowany został wówczas między innymi komplet przepisów technicznych dotyczących statków morskich. Usługi klasyfikacyjne tej instytucji osiągnęły wówczas poziom na tyle wysoki, że w 1970 roku Polski Rejestr Statków został przyjęty do elitarnego Międzynarodowego Stowarzyszenia Towarzystw Klasyfikacyjnych (IACS).
W kolejnych latach zakres działalności PRS był też poszerzany o nowe dziedziny, takie jak nadzór nad budową i eksploatacją kontenerów, jachtów, jednostek wiertniczych oraz obiektów zanurzalnych. Okres ten charakteryzował się również wyraźnym wzrostem liczby i wielkości statków budowanych i eksploatowanych pod nadzorem PRS.
Pod koniec lat 80. instytucja coraz mocniej angażowała się w działalność pozaokrętową (nadzory nad obiektami przemysłowymi, budową mostów, dróg, konstrukcjami stalowymi związanymi między innymi z górnictwem morskim). W 1994 roku Polski Rejestr Statków rozszerzył swoją działalność o certyfikację systemów zarządzania i certyfikację wyrobów.
Na skalę światową
– Dążymy do tego, by być optymalnym wyborem dla klientów oraz wiarygodnym partnerem w wykonywaniu specjalistycznych usług – mówi Grzegorz Pettke, Dyrektor Okrętowy Polskiego Rejestru Statków. – W ostatnim czasie nasza oferta poszerzyła się, między innymi, o raportowanie, monitorowanie i weryfikację emisji CO2 przez statki, nowe podejście do nadzoru nad urządzeniami maszynowymi statków, polegające na ocenie ich stanu technicznego na podstawie analizy parametrów pracy (takich jak, np. temperatura, drgania, hałas), wspólnotowe uznanie wyrobów tzw. EU RO, usługę szybkiego doradztwa armatorom w sytuacjach awaryjnych (ERC), elektroniczne zatwierdzanie dokumentacji technicznej. Wprowadzone zostały dodatkowe symbole klasy, na przykład statku do zwalczania zanieczyszczeń chemicznych, statku ekologicznego.
PRS jest dziś instytucją o międzynarodowym zasięgu działania. Jako członek IACS oraz organizacja uznana przez 34 Administracje Morskie oraz Unię Europejską wydaje swoim klientom dokumenty i certyfikaty honorowane na świecie.
Podatki marynarskie Polska – Dania. Wymiana informacji podatkowych w 2024 roku
Konosament czarterującego – wybrane zagadnienia
Statki pod kontrolą. Inspektorzy PSC zapewniają bezpieczeństwo załóg, statków i środowiska
Podatki marynarskie: od 1 lipca 2024 roku sprzedaż na platformach internetowych a skutki podatkowe
Viaro Energy przejmuje aktywa Shell i ExxonMobil w południowej części Morza Północnego w Wielkiej Brytanii
Angielskie polisy ubezpieczeniowe – sytuacja po Brexit