ew
Terminal OT Port Gdynia od 25 lat realizuje usługi przeładunkowo-składowe we wschodniej części portu Gdynia, w obrębie dwóch basenów portowych – Basenu IV i Basenu V. Tereny te, zwane dawniej Rejonem I i II, od samego początku powstawania gdyńskiego portu były wyspecjalizowane w obsłudze wszelakich ładunków drobnicowych. Port powstawał razem z miastem, a miasto razem z portem. Do przyśpieszenia rozwoju Gdyni w zasadniczy sposób przyczynił się inżynier Eugeniusz Kwiatkowski. W jego koncepcji bardzo istotne miejsce zajmowała Gdynia. Wytrawny ekonomista podkreślał: „Bez swobodnego wyjścia na morze i przez morze udusilibyśmy się gospodarczo i politycznie”. Kwiatkowski wziął sprawę Gdyni w swoje ręce i „otworzył okno na świat”, dzięki czemu budowa portu ruszyła gładko. Na jego cześć Basen V portu w Gdyni został nazwany im. Kwiatkowskiego.
Historia terenów, na których dziś prężnie działa terminal OT Port Gdynia, dla wielu może być ciekawostką. Nabrzeża Basenu IV i V leżą na terenach dawnego Grabówka. Był to majątek ziemski położony w dolinie rzeczki Chylonki, na północ od wsi Gdynia. Dawna nazwa owego miejsca: Grablewo lub Grabowo, pochodziła od znajdującego się tu lasu grabowego. Majątek, który należał do starej pomorskiej rodziny szlacheckiej – Tempskich, nazwano Grabow. Po odzyskaniu niepodległości przez Rzeczpospolitą Dziedzic Tempski ogłosił, że kto z jego poddanych włościan czy robotników wymyśli nową nazwę, ten dostanie nagrodę. Jeden z pracowników folwarcznych, który miał na pieńku już od dawna z dziedzicem, wypisał na kartce: „Grabieżco, Rabuśniku, Awanturniku, Bandyto, Obwiesiu, Wandalu, Elegancie, Kanalio…” Pan Tempski przeczytał i z pierwszych liter słów utworzył nazwę „Grabówek”. Kiedy zaczął powstawać port, a miasto rosło, dziedzic Tempski sprzedał włości i przeniósł się do Poznania, a na miejscu dworu stanęła Szkoła Morska.
Ustawa o wywłaszczeniu gruntów pod budowę portu została ogłoszona w 1921 roku, jednak dopiero cztery lata później rozpoczęło się wywłaszczanie gruntów pod budowę. Tereny przyszłego Basenu V i IV pokryte były łąkami z zalegającymi torfowiskami. Biegła tędy polna droga do wsi Oksywie, raz po raz zalewana falami z zatoki, podczas wiatrów ze wschodu. Po tych łąkach i torfowiskach przechadzał się inżynier Wenda, w myśli kształtując przyszły zarys basenów portowych. Koncepcja budowy morskiego portu Rzeczpospolitej w dolince Chylonki konkurowała z popieraną wówczas przez marszałka Sejmu koncepcją budowy portu w Tczewie. Wybór Gdyni przypieczętowała ostatecznie opinia generała francuskiego – Raynala, ówczesnego dyrektora portu w Dakarze, który jako ekspert uznał Gdynię za najtrafniejsze miejsce dla przyszłego portu. Rozpoczęła się zatem wielka budowa, trwająca kilkanaście lat.
Ruch portowy na nabrzeżach Basenu IV i V rozpoczął się dopiero w latach trzydziestych. Port rósł, rosły i przeładunki. Powstały firmy wyspecjalizowane w obsłudze różnego rodzaju ładunków. Zatrudniano stałych furmanów, specjalistycznych pracowników portowych i operatorów dźwigowych, którzy najlepiej znali się na portowej robocie i mieli doświadczenie z osprzętem ładunkowym. Resztę uzupełniano z tak zwanej „giełdy”, gdzie brygadziści mogli sobie wybierać dobrowolnie robotników. Z całej Rzeczpospolitej ciągnęła do Gdyni rzesza młodych ludzi, których marzeniem była praca w porcie. W 1935 roku port miał już wszystkie niezbędne nabrzeża oraz baseny. Głębokość (6-12 metrów) pozwalała na zawijanie ówcześnie największych statków. Największą chlubą był masywny budynek chłodni portowej przy Nabrzeżu Polskim (Basen IV), który był drugim co do wielkości tego typu obiektem na świecie. Chłodnia dysponowała składami dla jednoczesnego przechowywania ładunku z 1200 wagonów towarowych. Na nabrzeżu Rumuńskim powstała także Olejarnia „Union” i Magazyn Bawełniany. W pobliżu terenów wykorzystywanych obecnie przez OT Port Gdynia zbudowano w 1938 r. elewator zbożowy, który mieścił jednorazowo do 10 000 ton zboża, oraz Łuszczarnię Ryżu ze zdolnością przemiałową do 150 000 ton, rzeźnię Drobiu i Magazyn Tytoniowy. Z kolei na Nabrzeżu Polskim obok kilku magazynów państwowych, znajdowały się magazyny firm: F.J. Fetter i Cukroportu, jak również Urząd Pocztowy i Kapitanat Portu.
Od początku powstawania gdyńskiego portu Rejon I i II był wyspecjalizowany w obsłudze wszelakich ładunków drobnicowych. W wyniku procesów prywatyzacyjnych Zarządu Morskiego Portu Gdynia S.A. w dniu 1 sierpnia 1995 roku powstała spółka prawa handlowego pod nazwą BTDG – Bałtycki Terminal Drobnicowy Gdynia Sp. z o.o. Przejęła ona działalność portową Basenu IV i V, czyli dawnego Rejonu I i II portu Gdynia. W sierpniu 2001 roku, po trzech latach planowania i budowy, w dawnym drobnicowym Basenie V, w ramach działalności Bałtyckiego Terminalu Drobnicowego Gdynia Sp. z o.o., został utworzony nowy specjalistyczny i dedykowany terminal ro-ro. W porozumieniu z klientami obsługującymi ładunki ro-ro w Porcie Gdynia, na przełomie lipca i sierpnia 2001 roku, cały ruch tychże ładunków został przeniesiony z gdyńskiego terminalu kontenerowego na Bałtycki Terminal Drobnicowy Gdynia Sp. z o.o. W późniejszych latach, obok dalszych inwestycji w potencjał technologiczny ro-ro, lo-lo i sto-ro, wykonanych zostało szereg inwestycji przystosowujących terminal do przeładunku i składowania ładunków masowych suchych. W grudniu 2010 roku Bałtycki Terminal Drobnicowy Gdynia Sp. z o.o. rozpoczął przeładunki ładunków masowych suchych, takich jak pasze, zboża, węgiel, koks i biomasa. I tak stał się najbardziej uniwersalnym terminalem przeładunkowym w gdyńskim porcie, obsługującym ładunki zarówno drobnicowe, jak i masowe, w kilku technologiach. 1 lipca 2014 roku spółka OT Logistics S.A. nabyła 100% udziałów Bałtyckiego Terminalu Drobnicowego Gdynia Sp. z o.o. od Zarządu Morskiego Portu Gdynia S.A., tym samym włączając terminal do grona spółek Grupy Kapitałowej OT Logistics. W czerwcu 2015 roku nastąpiła zmiana nazwy z Bałtyckiego Terminalu Drobnicowego Gdynia Sp. z o.o. na OT Port Gdynia Sp. z o.o.
Współcześnie OT Port Gdynia działa w oparciu o nabrzeża portowe zlokalizowane wokół dwóch basenów portowych, wspomnianego wcześniej Basenu V im. Kwiatkowskiego oraz Basenu IV im. Piłsudskiego. Terminal ma do dyspozycji niemal 4 km nabrzeży: Rumuńskie, Czeskie i Stanów Zjednoczonych (w Basenie V) oraz Rotterdamskie i Polskie (w Basenie IV), a także część Węgierskiego, zlokalizowanego w Basenie VI, na których zlokalizowane są magazyny i place składowe. Patrząc na współczesne oblicze nabrzeży Basenu IV i V warto przypomnieć sobie czasy ich powstania. Czas powstania portu oraz miasta z morza i marzeń – „okna Drugiej Rzeczpospolitej na świat"
Co tam panie w kontenerach? Chiny trzymają się mocno
Rosyjski żaglowiec Sztandart niewpuszczony do portu Granville
Bruksela zatwierdza pomoc publiczną dla projektów MFW Bałtyk 2 i 3
Vestas ze stratą operacyjną, chociaż popyt na turbiny wciąż rośnie
Siły USA zatopiły dwie łodzie bojowników Huti
Grecki tankowiec trzykrotnie zaatakowany na Morzu Czerwonym