Większość formularzy przewoźników liniowych w ogólnych warunkach przewozowych (konosamentowej umowy frachtowej – to jest umowy przewozu opartej na wystawionym konosamencie) zawiera specyficzny zapis związany z prawem i jurysdykcją. O ile za podstawowe prawo i jurysdykcję przyjmuje się albo prawo (i jurysdykcję) angielską (np. MAERSK – B/L Terms and Condition, Art. 26) lub inną, właściwą dla specyfiki danej linii (np. prawo chińskie w COSCO B/L Terms and Conditions – Art. 27; prawo francuskie CMA-CMG B/L Terms and Conditions – Art
W pierwszej części naszego opracowania Umowa kupna-sprzedaży statku („MOA”) – wybrane zagadnienia w świetle prawa angielskiego (Część I) podjęliśmy próbę omówienia wybranych zagadnień prawnych, związanych z transakcjami sprzedaży statku używanego („second-hand”) w świetle prawa angielskiego. Transakcje te opisane są zazwyczaj na uznanych międzynarodowych formularzach typu „NSF” z 1993 lub 2012, „Nipponsale” „SSF” czy „SHIPSALE form”.
Termin budowy i dostawy statku, stanowi jeden z elementów istotnych umowy. Jednocześnie, stocznia podejmując proces budowy, musi się liczyć z faktem powstania w trakcie budowy okoliczności, które opóźnią lub wręcz uniemożliwią kontynuację prac przewidzianych umową.
Umowa sprzedaży statku, wskazuje, między innymi, miejsce dostawy („place of delivery”), do którego statek musi dopłynąć, aby transakcja kupna-sprzedaży mogła zostać zrealizowana. A co w sytuacjach, w których pomiędzy zawarciem umowy a datą, w której ma nastąpić sprzedaż, nastąpiła zmiana okoliczności, uniemożliwiająca dotarcie statku do umownego miejsca? Niektóre umowy, przewidują, na taką okoliczność, odrębne postanowienia umowne. Ale nawet one nie zawsze pozwalają na rozwiązanie wszystkich trudności i wątpliwości praktycznych.
W większości konosamentowych umów frachtowych, lub nawet szerzej, wszelkich umów frachtowych, pojawiają się postanowienia umowne o tajemniczej nazwie „Himalaya Clause” (lub „Himalaya Provision”). Czym są tego typu postanowienia umowne i jakie wywołują skutki prawne (dla których to właśnie skutków są wprowadzane do umów przewozowych)?
Strony konosamentowej umowy frachtowej (tj. umowy przewozu ładunku morzem na podstawie konosamentu), przewoźnik i frachtujący/legitymowany posiadacz konosamentu, podejmują czasem próbę wprowadzenia do warunków konosamentowych, postanowienia, zgodnie z którym, przewoźnik może być zwolniony z odpowiedzialności odszkodowawczej, nawet w przypadku wydania ładunku bez konosamentu. Czy tego typu postanowienia umowne są skuteczne prawnie w świetle prawa angielskiego?
18 listopada 2021 roku Sąd Apelacyjny (Court of Appeal (Civil Division)), w składzie Lord Geoffrey Vos (Master of Rolls), Lord Justice Newey oraz Lord Justice Males, wydali bardzo oczekiwane przez środowisko morskie orzeczenie w sprawie „K Line Pte Limited and Priminds Shipping (HK) Co. Limited” [2021] EWCA Civ 1712 (zwane dalej „ETERNAL BLISS”).
Zgodnie z Sec. 1 (a), ,,BIMCO NEW BUILDCON form’’ – „The Builder shall design, construct (…) sell and deliver the vessel to the Buyer”. Podobny zapis znajduje się w ,,Norwegian 2000 form” (w preambule) oraz w tzw. ,,SHANGHAI form” – ,,CMAC standard new building contract” (również w preambule). Ale już, i to jest zadziwiające, w dwóch bardzo powszechnie stosowanych formularzach, to jest SAJ form i AWES form, nie ma żadnego wyraźnego postanowienia, które by określało, która ze stron umowy – stocznia („Builder”/,,Seller”) czy armat
Angielski Sąd Gospodarczy (English Commercial Court (HC)) wydał w dniu 03.03.2022 bardzo ciekawe orzeczenie w sprawie ”MUR Shipping BV v RTI Ltd.” [2022] EWHC 467 (Comm). Orzeczenie Sędziego Jacobsa dotyczyło bardzo aktualnych kwestii związanych z sankcjami USA nałożonymi na podmioty rosyjskie w związku z agresją Rosji na Ukrainę.
Co do zasady, większość umów o budowę statków (w tym podstawowe formularze typu „SAJ form”, „NEWBUILDCON form” itp.), przewidują, iż naliczone kary umowne („liquidated damages”), winny być rozliczone, czy to w formie potrącenia wzajemnych należności Stoczni („Seller”) i armatora („Buyer”) lub w formie odrębnej płatności gotówkowej płaconej przez Stocznię na rzecz armatora (w kwocie odpowiadającej wysokości naliczonych kar umownych). Systemowo, przyjmuje się, iż czasem, w którym takie rozliczenie winno nastąpić, jest data zakończe
Rosyjski żaglowiec Sztandart niewpuszczony do portu Granville
Bruksela zatwierdza pomoc publiczną dla projektów MFW Bałtyk 2 i 3
Vestas ze stratą operacyjną, chociaż popyt na turbiny wciąż rośnie
Siły USA zatopiły dwie łodzie bojowników Huti
Grecki tankowiec trzykrotnie zaatakowany na Morzu Czerwonym
Sukcesy polskich żeglarzy – 12 medali na mistrzostwach świata i Europy